Hoi, mijn naam is Francesca Oostland en ik woon in Apeldoorn, dus redelijk centraal in Nederland. Samen met mijn man en twee katten vormen we een gezellig gezinnetje. We hebben een donkergestreepte huis-tuin-en-keukenkat met groene ogen en een lichtgekleurde Brits Korthaar met oranje ogen. Het komt dan ook regelmatig voor dat ze slachtoffer zijn van mijn fotografiedriften. Gelukkig zijn ze het zoemen van mijn lens gewend en laten ze mij maar lekker m’n gang gaan. Mijn man zelf gaat niet graag op de foto.

Omdat wij twee katten hebben, weet ik dat een huisdier ook een belangrijk onderdeel van een gezin kan zijn. Voor mij is een huisdier op de foto zetten net zo belangrijk als elk ander gezinslid. Ik fotografeer dan ook graag hele gezinnen, in elk stadium van het leven. Geliefden die samen op de foto gaan onder de noemer “Loveshoot”. Zwangerschappen die op zich heel bijzonder zijn, maar ook een start is van een heel nieuw leven (op meerdere vlakken). Pasgeboren kinderen die op de foto gezet kunnen worden in een “Newbornshoot”. Kinderen die eerst met hun regenlaarsjes door de plassen stampen, maar steeds groter en groter worden tot prachtig opbloeiende tieners. Een nieuw huisdier die met open armen verwelkomd wordt. Vriendschappen die ontstaan in de tienertijd die een leven lang stand kan houden. Studeren en kinderen die uitvliegen. Kleinkinderen die geboren worden en uiteindelijk als ouderen weer samen op de foto gaan onder de noemer “Loveshoot”. Elk moment in het leven is bijzonder, elk moment zou gevierd moeten worden. Elk moment in het leven is een blijvende herinnering waardig.

Naast fotografe ben ik ook technisch onderwijsassistent scheikunde op een middelbare school . Ik werk met tieners tot 18 jaar. Exacte wetenschap (waar scheikunde onder valt) is naast fotografie eveneens mijn passie. Maar ook bepaalde aspecten van techniek spreken me erg aan. Ik vind het geweldig om te weten hoe de techniek en wetenschap vooruit gaan en elke nieuwe ontdekking vind ik interessant.
Naast deze twee genoemde aspecten, ben ik ook heel erg creatief. Gelukkig vind ik in de fotografie het creatieve, maar ook het technische gedeelte terug. Ik kan hiermee echt mijn hart ophalen. De energie die ik krijg van fotograferen, is niet te beschrijven. Ik word er echt blij van! Ook het uren en uren nabewerken van foto’s in Lightroom en/of Photoshop vind ik erg leuk te doen. Het vergt soms uren achter elkaar diepe concentratie, maar dat vind ik juist fijn. Het is een scherp contrast met het moment waarop ik op het knopje van mijn camera druk.

Foto gemaakt door Ilonka Rinaldi
Foto gemaakt door Ilonka Rinaldi

Zoals ik vertelde geeft het fotograferen van leden van een gezin geven mij een heleboel energie. Het is voor mij is het echt een “kickmoment”. Mensen helpen met poseren en dan dat daarna het echt gelukt is, dan maakt mijn hart een sprongetje. Maar naast mens en dier, fotografeer ik ook graag de natuur. Landschappen en macro (kleine dingen in de natuur zoals een klein bloempje in detail). Dit is voor mij een heel andere energie als wanneer ik mens of dier fotografeer. In tegenstelling tot een hartsprongetje, word ik hier juist heel erg rustig van. Het is echt ontspannend. Soms zet ik de wekker midden in de nacht zodat ik op tijd ergens naar toe kan rijden (waar ook in Nederland) voor een zonsopkomst. En terwijl ik daar sta, met mijn camera op statief, dan geniet ik. Ik geniet van het uitzicht, van de warme kleuren, van de zon die opkomt, van de geluiden van dieren, de geuren van de ochtend. Ik hoor de vogels fluiten en ik zie het landschap langzaam veranderen en ontwaken. Dit is een heel andere energie als het fotograferen van mens en dier, maar voor mij net zoveel waard. De foto’s van zulke momenten zijn terug te vinden in “Berichten” i.p.v. in mijn portfolio.

Elk persoon die gelukkig is met het resultaat van de shoot is voor mij een succesverhaal. Daar doe ik het allemaal voor; het blij maken van mensen met het resultaat.
Maar er zijn een paar momenten in mijn leven waarop mijn geluksgevoel even niet meer op kan. Wanneer ik bijvoorbeeld een foto krijg van iemand waarop te zien is dat ze foto’s van de shoot gebruikt hebben om in de huiskamer op te hangen. Dat is voor mij een echt dankbaar moment.
Een ander moment waarop mijn hart een sprongetje maakte was toen één van de foto’s die ik geschoten heb in het aprilnummer 2016 van het vakblad voor fotografie “Zoom” kwam. Gewoon al dat ze míjn foto hebben gekozen is al zo ontzettend bijzonder. Ik heb hierbij feedback gekregen van professional Patricia van den Bogaart. Mijn foto was goed genoeg om te tonen in het blad. Ze geeft ook aan wat ze er allemaal goed aan vond. Maar ze geeft me ook tips mee zodat ik nog meer kan groeien. Ook dit is voor mij een heel dankbaar moment.

Tijdschrift-1